Home » Recensies Sportboeken » Recensies Wielerboeken » De Leugens van Lance Armstrong – Juliet Macur

De Leugens van Lance Armstrong – Juliet Macur

Leugens van Lance Juliet Macur

De leugens van Lance Armstrong, het zal nog jaren goed zijn voor veel boeiende verhalen. De Amerikaans zevenvoudig Tour de France-winnaar deed exact een jaar geleden een bekentenis over zijn dopinggebruik. Maar de volledige waarheid is nog lang niet aan het licht gekomen over het verleden van de meest besproken wielrenner aller tijden. Juliet Macur is dan ook op onderzoek uitgegaan. De Leugens van Lance, de ondergang van een wielerlegende is het eindresultaat. Waar tot dusver de focus lag op de periode waarin Armstrong de Tour de France domineerde, is er nu ook ingezoomd op zijn beginjaren als wielerprof.

Misstanden Olympische Spelen

Juliet Macur is sinds 2004 sportcolumnist voor de New York Times. Daarbij concentreert de Amerikaanse zich op de Olympische sporten, doping en juridische kwesties die in verband staan met sport. Zo legde ze in een uitgebreide serie de misstanden rondom de Olympische Spelen van 2008 in Peking bloot en zorgde in eigen land voor veel opschudding door haar verhalen met en over Michael Vick. De quarterback moest een gevangenisstraf uitzitten vanwege het organiseren van hondengevechten. Nu heeft Macur zich vastgebeten in Lance Armstrong.

De leugens van Lance

De conclusies van Macur in De Leugens van Lance zijn spijkerhard. De Amerikaanse schrijft dat Armstrong vanaf zijn eerste stappen in de wielersport al doping gebruikte. Daarbij nam hij ieder middel dat hem ook maar het kleinste voordeel kon geven. Als bronnen voert Macur onder meer John Neal en John Hendershot op, twee verzorgers die voor de nodige spullen zorgden. Ook komen in De Leugens van Lance oud ploeggenoten aan het woord die eerder zwegen. Tim Peddie bijvoorbeeld. Hij was in 1992 samen met Lance Armstrong op de Olympische Spelen van Barcelona. Op de hotelkamer zag Peddie daar hoe zijn landgenoot medicamenten innam.

Dunne lijn tussen dood vallen en winnen

Soigneur Hendershot geeft in De Leugens van Lance aan dat hij zelf door Armstrong naar Motorola werd gehaald, de eerste profploeg van de Amerikaanse wielrenner. De Belg had op dat moment al de reputatie dat hij zich ingaf met doping. In De Leugens van Lance wordt duidelijk dat Hendershot in België diverse dopingmiddelen kocht, zoals epo, bloedverdunners, amfetamines, cortisone, pijnstillers, testosteron en groeihormonen. De verzorger maakte hier een mengsel van die hij de renners toediende. Henderson zegt in De Leugens van Lance dat hij samen met de wielrenners tot het randje ging. “De dunne lijn tussen dood van je fiets vallen en winnen. In 1993 gebruikte Armstrong alle substanties.” Lance Armstrong zou dit zelfs aanmoedigen volgens de inwoner van België. “Dit is het spul wat ik neem, dit is wat ik doe.” In dat jaar veroverde Armstrong zijn eerste grote prijs. Hij werd in een kletsnat Oslo wereldkampioen.

blauwBol