Home » Nieuws over Sportboeken » Nieuws over Wielerboeken » Wie gelooft die renners nog – Hans Vandeweghe

Wie gelooft die renners nog – Hans Vandeweghe

Wie gelooft die renners nog

De verhalen over het dopinggebruik in het wielrennen zijn bekend en bij iedere nieuwe opvallende prestatie komt het dopingvraagstuk gelijk weer naar voren. Maar hoe wordt doping gebruikt en wat doet het precies? Hans Vandeweghe las de afgelopen jaren zoveel verhalen die volgens hem vol stonden met onzin, waardoor hij besloot om Wie gelooft die renners nog te gaan schrijven.

Nederlandse versie

De Vlaamse sportjournalist heeft een lange staat van dienst. In 1978 begon hij al het dagblad De Morgen en was in Nederland actief voor Sport International. De laatste jaren legde hij zich toe tot het schrijven van columns in De Standaard en Het Nieuwsblad. Het originele boek van Wie gelooft die renners nog verscheen dan ook in België. Voor Nederland is er een aangepaste versie geschreven. Hans Vandeweghe schrapte het hoofdstuk ‘doping in Vlaanderen’ en actualiseerde daarnaast diverse hoofdstukken waaronder de dopingonthullingen bij de Rabobank Wielerploeg.

Twintig bloedtransfusies in een maand

Wie gelooft die renners nog is ontstaan nadat Hans Vandeweghe moe werd van foutieve publicaties over doping, zo legde hij uit bij de Avondetappe. “Ik las zoveel onzinverhalen over Lance Armstrong. Ik was één van de eerste journalisten die mijn twijfels had over zijn prestaties in de Tour de France. Toch heb ik echter nooit de atleet Armstrong afgevallen. De verhalen dat Armstrong nog niet over een brug zou zijn geraakt zonder epo is onzin. Ik las ook dat Mario Cipollini twintig bloedtransfusies in een maand zou hebben gehad. Daar dacht ik bij dat mensen wel moesten weten waar ze het over hadden, want zo werkt dat niet.”

buttonoranje

Wie gelooft die renners nog

Vandeweghe heeft in Wie gelooft die renners nog dan ook geprobeerd om een duidelijk beeld te scheppen hoe doping en het gebruik van verboden middelen exact werkt. Hij heeft hiervoor gebruik gemaakt van zijn eigen archief, welke hij al vanaf het begin van de jaren tachtig heeft opgebouwd. De Belgische auteur heeft tevens met veel betrokkenen gesproken, waaronder ook artsen die in het wielrennen actief zijn geweest. Die geven vaak aan dat ze veel hebben gedaan, maar nog meer hebben tegengehouden. Ze deden dit om de gezondheid van de renners te bewaken, al beseffen ze nu ook dat ze eigenlijk niet goed bezig zijn geweest.” Hoeveel vertrouwen moeten we nog hebben in de zuiverheid van de wielersport? Gebruiken ze allemaal? Moeten we voortaan vraagtekens zetten bij elke uitzonderlijke prestatie uit heden én verleden? Het zijn vragen die in Wie gelooft die renners nog wordt gesteld en Hans Vandeweghe probeert te beantwoorden.

Normale proporties

Toch geeft Hans Vandeweghe ook aan dat hij de huidige generatie wielrenner steeds meer begint te vertrouwen. In Wie gelooft die renners nog onderbouwt de auteur dit door onder meer gegevens te publiceren over de bloedwaarden van renners. Door de jaren heen zie je duidelijk dat de waarden zijn teruggenomen naar normale proporties.

button2